Jak Handlować Na Rynku Forex


Waluty bazowe i kwotowane

Na rynku walutowym inwestorzy zawsze mają do dyspozycji pary walutowe - na przykład EUR/USD lub USD/JPY. Waluta znajdująca się z lewej strony zwana jest „bazową”, a waluta z prawej strony nazywana jest „kwotowaną” - waluta kwotowana jest porównywana do waluty bazowej. Na przykład: jeśli bieżący kurs na parze EUR/USD wynosi 1:1,35 oznacza to, że w danym momencie 1 euro (waluta bazowa) jest warte 1,35 dolara amerykańskiego (waluta kwotowana).

Czym jest dźwignia finansowa

Czym jest dźwignia finansowa

How Leverage Works

Czym jest dźwignia finansowa

Jeżeli obrót walutami odbywałby się w fizycznych, materialnych aktywach oznaczałoby to, że inwestujący byłby posiadaczem rzeczywistej waluty, a więc jednocześnie miałby ograniczoną ilość środków, którymi mógłby obracać. Na przykład, jeśli mielibyśmy dostępne jedynie 50 GBP moglibyśmy handlować walutami w wartości jedynie 50 GBP.

Istnieje jednak dźwignia finansowa, która umożliwia handel bez ograniczania inwestora do wysokości rzeczywiście posiadanych przez niego środków. Inwestujący mogą zająć dużo większą pozycję na rynkach niż normalnie pozwalają im na to posiadane przez nich środki.

Różne pary walutowe mogą mieć różne maksymalne stawki dźwigni finansowej uzależnione od ryzyka. Maksymalna dźwignia finansowa na pary oferowana przez ETX Capital waha się od 14:1 EUR/HUF (euro do węgierskiego forinta) aż do 200:1 na pary takie jak EUR/USD i GBP/USD. Na przykład, jeśli mamy 50 GBP i chcemy zainwestować w parę GBP/USD, przy oferowanej maksymalnej dźwigni finansowej możemy zająć pozycję wynoszącą dwustukrotność kwoty 50 GBP w zależności od kursu wymiany walut w momencie zawarcia transakcji. Innymi słowy, dźwignia finansowa umożliwia inwestującym „uderzenie powyżej swojej kategorii wagowej” w odniesieniu do rozmiaru transakcji.

Ponieważ inwestujący kontrolują tak duży poziom ryzyka za pośrednictwem tak niewielkiej inwestycji, zarówno potencjalne pozytywne, jak i negatywne skutki dźwigni finansowej znacznie się zwiększają. Jeżeli transakcja zakończy się pomyślnie, inwestujący mogą liczyć na znaczne zyski, ale jeśli wahania rynkowe okażą się niekorzystne w stosunku do zawartej transakcji, straty mogą być równie duże.

Podczas handlu warto pamiętać, że im większa dźwignia finansowa, tym większe ryzyko związane z inwestycją.

Handel instrumentami Forex: Zajmowanie pozycji długiej i krótkiej

Są tylko dwie możliwości w odniesieniu do par walutowych: kupno lub sprzedaż.

Otwarcie pozycji długiej oznacza, że inwestujący „kupuje” walutę bazową - i tym samym „sprzedaje” walutę kwotowaną. Pozycja krótka ma przeciwne znaczenie - inwestujący „sprzedaje” walutę bazową i, w konsekwencji, „kupuje” walutę kwotowaną.

PL_Going-Long

Otwieranie pozycji długiej

Przeanalizujmy proces otwierania pozycji długiej na przykładzie pary walutowej EUR/USD.

Załóżmy, że w okresie znacznych napięć na rynku w związku ze zbliżającą się publikacją danych dotyczących PKB w Stanach Zjednoczonych i nadchodzącymi wyborami, w których oczekuje się, że wygra partia tradycyjnie wrogo nastawiona do dużego biznesu.

W konsekwencji, decydujemy, że euro prawdopodobnie się wzmocni w stosunku do dolara, więc otwieramy pozycję długą na parze EUR/USD, która aktualnie znajduje się na poziomie ceny sprzedaży do ceny kupna wynoszącym 1,6764/1,6770. Decydujemy się więc na pełne wykorzystanie dostępnej dźwigni finansowej - "kupujemy" 10 000 EUR po cenie 1,6770 według dźwigni finansowej równej 200:1.

Poniższe równanie pozwala obliczyć, jak duży depozyt początkowy jest wymagany:

(kupowana ilość razy kurs wymiany waluty kwotowanej / skala dźwigni finansowej)

A zatem: (10,000 x 1,6770/200) równa się €83,85. To kwota wymaganego depozytu początkowego. Załóżmy, że nasza prognoza się sprawdziła, a więc notowania euro rzeczywiście wzmocniło się w stosunku do dolara. Cena sprzedaży do ceny kupna wynosi teraz 1,6811/1,6817. W tym momencie decydujemy się na zamknięcie transakcji i sprzedaż 10 000 EUR po cenie 1,6811.

Kupowaliśmy euro po cenie 1,6770 i sprzedajemy je teraz po cenie 1,6811, o oznacza wzrost o 41 punktów procentowych.

(cena sprzedaży minus cena kupna) razy kupiona ilość

A zatem: (1,6811-1,6770) x 10,000 = $41

Załóżmy jednak, że nasza prognoza rynkowa się nie sprawdziła, a dolar umocnił się w stosunku do euro. Gdy poziom ceny sprzedaży do ceny kupna wynosi 1,6720/1,6726, decydujemy się na ograniczenie strat i sprzedajemy całą ilość 10 000 EUR. Nasze straty można obliczyć w następujący sposób:

(cena kupna minus cena sprzedaży) razy kupiona ilość

A zatem: (1,6770-1,6720) x 10,000 = $50

 
PL_Going-Short

Otwieranie pozycji krótkiej

W innym scenariuszu wszystko wskazuje na to, że wzrost gospodarczy w Stanach Zjednoczonych przyspieszy, zaś gospodarkę strefy euro dotknęły ciężkie warunki pogodowe w ostatnim miesiącu. Prognozujemy, że dolar wzmocni się w stosunku do euro, a więc decydujemy się na „sprzedaż” czyli zajęcie krótkiej pozycji na 10 000 EUR po cenie 1,4989 przy dźwigni finansowej równej 1:50.

A zatem: (10,000 x 1,4989/50) = €299,78

Załóżmy, że nasza prognoza była trafiona, euro osłabia się w stosunku do dolara, więc decydujemy się na zamknięcie transakcji i sprzedaż 10 000 EUR po cenie 1,4902, co oznacza spadek o 87 punktów procentowych. Nasz zysk można obliczyć w następujący sposób:

(1,4989-1,4902) x 10,000 = $87

Z drugiej jednak strony, załóżmy, że euro ostatecznie wzmocni się w stosunku do dolara, co oznacza, że transakcja okazała się niepomyślna. Decydujemy się więc na zamknięcie pozycji i kupno 10 000 EUR na poziomie ceny sprzedaży do ceny kupna 1,5114/1,5120. W tej sytuacji strata wyniosłaby:

(1,5120 – 1,4989) x 10,000 = $131

Otwórz rachunek

Otwórz rachunek